SBD-lid in de kijker: Abdulla Dagher, oprichter van Boutique d’Anvers

Voor deze editie van de nieuwsbrief interviewen we Abdulla Dagher, die de Moon and Stars-ring ontwierp voor de tijdelijke tentoonstelling Rings that Rock in het DIVA-museum. Als lid van de Algemene Vergadering van SBD en zowel diamantfabrikant (Capital Diamonds) als juwelier (Boutique d’Anvers), brengt hij een uniek perspectief op de marquise slijpvorm. SBD feliciteert DIVA ook met deze prachtige tentoonstelling.

“Ik ben opgegroeid op kantoor,” zegt Abdulla. “Ik ben een diamantair van de derde generatie; mijn familie is het bedrijf in Afrika begonnen. Mijn vader verhuisde in 1982 definitief naar Antwerpen en de rest van mijn familie volgde in 1984. Ik herinner me mijn eerste dag in België nog heel goed: we kwamen in de namiddag aan en de volgende ochtend nam mijn vader me meteen mee naar kantoor, omdat ik nog niet op een lokale school was ingeschreven.”

“Ons kantoor bevond zich in het Diacem-gebouw in de Vestingstraat, tot het ADC-gebouw (vroeger ‘het nieuwe Kringgebouw’ genoemd) werd gebouwd en we verhuisden. Tijdens mijn jeugd bracht ik elke woensdag na school, tijdens vakanties en soms ook na schooltijd op kantoor door, altijd betrokken, altijd observerend.”

“Toen ik aan de universiteit zat, nam ik de administratie van het kantoor over. Van daaruit groeide het vanzelf uit tot een voltijdse job nadat ik mijn master had afgerond. Ik begon met de verkoop van ruwe diamant voor mijn vader, ging daarna geleidelijk over naar bewerking, vervolgens naar de handel in geslepen diamant en uiteindelijk naar juwelenproductie, wat voor mij een heel nieuw perspectief opende.”

Als juwelier verkoop je een verhaal en een gevoel

“Voor de tentoonstelling Rings That Rock in het DIVA-museum voelde ik een sterke behoefte om iets te creëren dat volledig van mijzelf was, iets dat mijn eigen visie weerspiegelt in plaats van die van iemand anders te vertalen. Meestal baseer ik een ontwerp op de verbeelding van de klant; via gesprekken komen we tot een ontwerp dat hen weerspiegelt. Mijn rol is dan om iets te maken dat technisch haalbaar is en esthetisch aansluit bij hun visie. Maar deze ring was anders, omdat hij volledig mijn eigen expressie is. Wanneer mensen ernaar kijken, moeten ze mij erin herkennen.”

“Ik reisde voor mijn werk naar veel plaatsen, zoals Hongkong en Italië. In die omgevingen weet je als fabrikant, wanneer je een steen verkoopt, dat je iets bijzonders hebt gedaan om een uitdaging of beperking in de ruwe steen te overwinnen. Maar de klant ziet of begrijpt dat niet altijd, en om commerciële redenen leg je niet uit welke vaardigheid of vindingrijkheid werd gebruikt om de waarde te maximaliseren of gebreken te verbergen. Dat deel van het verhaal van de steen blijft dus vaak bij de slijper en de fabrikant.”

“Wanneer ik rondliep op juwelenbeurzen, zoals in Vicenza, zag ik mijn klanten, de juweliers, hun collecties presenteren en een creativiteit tonen die een diamantfabrikant meestal verborgen houdt. Ze tonen hun creaties aan de wereld en zeggen als het ware: ‘kijk hoe mooi dit is,’ en mensen reageren daarop. Die adrenalinekick van het presenteren en dat ‘wow’-moment ontbreekt een beetje voor een slijper. Wat me altijd is bijgebleven, vooral van beursbezoeken, is hoe juweliers hun creaties presenteren en hoe klanten daarop reageren: je ziet hun gezichten oplichten, hun ogen stralen. Dat wilde ik ook ervaren, deel uitmaken van dat emotionele moment. Ik besefte dat wij als diamantfabrikanten dat eigenlijk niet hebben: wij verkopen licht, maar als juwelier verkoop je een verhaal en een gevoel. Wanneer wij een steen presenteren, is de boodschap: kijk naar de steen, niet: kijk wat ik met de steen heb gedaan.”

De Moon and Stars ring

“Ik wilde geen ring maken die zegt: ‘hier ben ik’, niets schreeuwerigs of opdringerigs, maar eerder iets subtielers, iets gelaagders.”

“Het vertrekpunt was de marquise steen, die traditioneel verticaal wordt gezet omdat dat de vinger verlengt. Ik koos er echter voor om hem horizontaal te plaatsen, wat een beetje tegen de stroom ingaat: licht rebels, maar op een rustige, ingetogen manier.”

“Misschien door mijn persoonlijke fascinatie voor de maan heb ik in de kroon van een marquise altijd een sikkelvorm gezien, die me aan de maan doet denken, bevroren in een wassende sikkel, het begin van een nieuwe maand, voor altijd vastgelegd in de opwinding van een begin, zoals de start van een nieuwe maancyclus of de geboorte van een nieuwe liefde.”

“En eens je die maan ziet, kan je de rest van de hemel niet negeren. Je kan geen maan hebben zonder sterren, dus voelde ik dat ik geen andere keuze had dan het beeld te vervolledigen door sterren toe te voegen, waarbij de ronde briljanten dat volledige nachtelijke tafereel vormen.”

“Het goud zelf is geborsteld in plaats van gepolijst. Ik wilde een matte afwerking die zich gedraagt als een nachtelijke hemel, waarbij het helderste element duidelijk de maan is, gevolgd door de sterren, allemaal tegen een ingetogen gouden glans. De steen zelf is op een manier gezet die niet opdringerig is; hij ligt iets dieper, is wat meer verborgen, en dat is bewust zo. Het werk moet geen aandacht opeisen, maar ze aantrekken.”

“Er was ook een moment in het proces waarop ik met vrienden sprak en sommigen vroegen: ‘ben je hier zeker van?’ Maar net zoals bij het beslissen hoe je een steen slijpt, komt er bij het ontwerpen van een juweel een punt waarop je gewoon beslist om ervoor te gaan, je volledig aan het idee te verbinden, het door te trekken en het uiteindelijk te presenteren. Ik denk dat je iets pas echt mooi vindt als het weerspiegelt wat er in je zit. Universele schoonheid zit in ons allemaal, en daarom geloof ik dat, zelfs als iemand een andere stijl verkiest, die toch de schoonheid zal herkennen van een ontwerp dat een innerlijke waarheid weerspiegelt.”

“Deze ring is niet voor iemand die wil zeggen: ‘kijk naar mij’, maar eerder voor iemand die schoonheid waardeert, voor iemand wiens kracht en karakter van binnenuit komen. Een ring weerspiegelt, naar mijn mening, altijd wat er in je hart zit, iets van binnenuit, en dat is wat ik hier wilde uitdrukken.”

“Het is, op een bepaalde manier, zoals het verschil tussen de maan en de zon: de ene hoeft niet te schreeuwen om aanwezig te zijn.”

© Sigrid Spinnox & DIVA

Waarom Rings that Rock bezoeken?

In Rings That Rock staan kracht, liefde en schittering centraal, en wordt de betekenis en symboliek van diamanten ringen door de eeuwen heen verkend.

“Voor SBD-leden in het bijzonder denk ik dat het belangrijk is om de tentoonstelling te bezoeken, omdat de meesten van ons actief zijn binnen de diamantsector en niet rechtstreeks in juwelen. In werkelijkheid zijn juweliers onze klanten, en om hen echt te begrijpen, moeten we ook hun wereld begrijpen.”

“De juwelensector is uiteindelijk wat betekenis geeft aan wat wij doen, want zonder die sector zouden wij hier niet zijn.”

“Een bezoek aan de tentoonstelling laat ons toe om even uit onze eigen bubbel te stappen en andere materialen en benaderingen te zien—saffieren, robijnen, zilver—en daarvan te leren en ideeën op te doen, net zoals zij dat uit de diamantsector hebben gedaan.”

Plan Your Visit

Abdulla moedigt alle leden van harte aan om de tentoonstelling zelf te gaan beleven:

Data: 2 april – 8 november 2026

Locatie: DIVA museum, Suikerrui 17-19, 2000 Antwerpen